Onze-Lieve-Vrouw-over-de-Dijlekerk

Deze Brabants-gotische kruisbasiliek werd progressief opgebouwd van west naar oost in de 14de tot de 17de eeuw en gerestaureerd na bombardementen tijdens WOII tussen 1962 en 1968. Ambachten en gilden hadden hier vroeger elk hun eigen altaar, getooid met werken die het prestige van de gilde of het ambacht vertegenwoordigden.
Onze-Lieve-Vrouwestraat
2800 Mechelen
op Dinsdag: 13:00 - 16:00
op Woensdag: 13:00 - 16:00
op Donderdag: 13:00 - 16:00
op Vrijdag: 13:00 - 16:00
op Zaterdag: 13:00 - 16:00
op Zondag: 13:00 - 16:00
tel: +32 1 5294030
email: torensaandedijle@mechelen.be
Ondanks de kunstschatten die hier tot op heden bewaard zijn gebleven, is de kerk nog maar een schim van wat ze ooit geweest was. Vooral in de 20ste eeuw hebben de vernielingen hun tol geëist, met een enorme inkrimping van het kerkelijk erfgoed tot gevolg. Als eerste parochiekerk, als tweede belangrijkste kerkgebouw in Mechelen, kon zij qua rijkdom ongetwijfeld met de Sint-Janskerk, die later gebouwd werd, wedijveren.

Door die verloren rijkdom ontstaat weliswaar een gevoel van ruimte dat je overvalt bij het binnentreden. Het lichtspel, gecreëerd door de glasramen uit de jaren 1960, versterkt dit gevoel van tijdeloosheid alleen maar.

Op kunsthistorisch gebied valt één schilderij op: de Triptiek van de visverkopers. Dit drieluik is van de hand van Pieter Paul Rubens. Buiten dit schilderij kan men in de O.L.V.-over-de-Dijlekerk nog enkele andere pareltjes ontdekken. Naast de fijn gesculpteerde Sacramentstoren kan men moeilijk kijken. Ook de Madonna met de scheve lee tegenover de Sacramentstoren is een bijzonder beeld dat het bewonderen meer dan waard is.
Misschien het meest integrerende kunstwerk in de kerk is de muurschildering die de Parabel van de Verloren Zoon voorstelt.