Onze-Lieve-Vrouw van Leliëndaalkerk
Dit is een kloosterkerk van de voormalige norbertinessenpriorij van Leliëndaal. Het vormt een complex met de woning van de proost en een binnenplein, een oase van rust midden in de drukke winkelstraat.
Het kerkgedeelte en de Mariakapel zijn toegankelijk voor het publiek.
Bruul
54
2800
Mechelen
op Dinsdag: 09:00 - 17:00
op Woensdag: 09:00 - 17:00
op Donderdag: 09:00 - 17:00
op Vrijdag: 09:00 - 17:00
op Zaterdag: 09:00 - 17:00
op Zondag: 12:30 - 17:00
op Woensdag: 09:00 - 17:00
op Donderdag: 09:00 - 17:00
op Vrijdag: 09:00 - 17:00
op Zaterdag: 09:00 - 17:00
op Zondag: 12:30 - 17:00
tel: +32 (0)15 29 40 30
fax: +32 (0)15 29 40 31
In 1502 namen de norbertinessen van Leliëndaal hun intrek in de vroegere refuge van de Antwerpse Sint-Michielsabdij. In de 17de eeuw omvatte het klooster een kleine kapel met kloostergebouwen in tradionele stijl, gegroepeerd rond drie opeenvolgende binnenplaatsen. Verder waren er nog twee vleugels aan de Schaalstraat met een dwarse vleugel en een vleugel in de Lange Schipstraat.
In 1662-1670 werd de kerk opgericht naar ontwerp van L. Faydherbe. Het grondplan werd in 1900-1901 gewijzigd door architect Ph. Van Boxmeer, toen de kerk een jezuïetenkerk werd: het koor verhuisde van de straatkant naar het westen, links van het koor werd een kapel in neo-Romaanse stijl aangebouwd. De barokke kerk vertoont thans een lijstgevel aan de Bruul. Tegen de westgevel staat een centrale slanke toren, geflankeerd door bijgebouwen onder een lessenaarsdak. Het gebouw heeft strenge bakstenen zijgevels.
Tal van kunstschatten zijn uit de kerk verdwenen toen ze aan het begin van de 19de eeuw niet meer voor de eredienst werd gebruikt. Er zijn wel nog een barok altaar en drie 17de-eeuwse bas-reliëfs op de balustrade van het doksaal. De eiken biechtstoelen en de lambrisering werden in het begin van de 20ste eeuw aangebracht.
Na een verwoesting in 1940 werden de kloostergebouwen die aansluiten bij de noordzijde van de kerk en gegroepeerd rond de binnenplaats heropgebouwd in tradionele stijl maar met vernieuwd materiaal.
In 1662-1670 werd de kerk opgericht naar ontwerp van L. Faydherbe. Het grondplan werd in 1900-1901 gewijzigd door architect Ph. Van Boxmeer, toen de kerk een jezuïetenkerk werd: het koor verhuisde van de straatkant naar het westen, links van het koor werd een kapel in neo-Romaanse stijl aangebouwd. De barokke kerk vertoont thans een lijstgevel aan de Bruul. Tegen de westgevel staat een centrale slanke toren, geflankeerd door bijgebouwen onder een lessenaarsdak. Het gebouw heeft strenge bakstenen zijgevels.
Tal van kunstschatten zijn uit de kerk verdwenen toen ze aan het begin van de 19de eeuw niet meer voor de eredienst werd gebruikt. Er zijn wel nog een barok altaar en drie 17de-eeuwse bas-reliëfs op de balustrade van het doksaal. De eiken biechtstoelen en de lambrisering werden in het begin van de 20ste eeuw aangebracht.
Na een verwoesting in 1940 werden de kloostergebouwen die aansluiten bij de noordzijde van de kerk en gegroepeerd rond de binnenplaats heropgebouwd in tradionele stijl maar met vernieuwd materiaal.
