"Connecting people" door Cie. Parallax
"Connecting People" is te bekijken als een tirade tegen de Westerse consumptiecultuur waarin iedereen van elkaar en van zichzelf vervreemd, maar waarin iedereen blijft meedraaien. Een reis als uitdrukking van onze fatale bestemming: we bewegen niet zelf, we worden getransporteerd als dingen. We're on a road to nowhere!
In een regie van Theo Hijzen.
Sint-romboutskerkhof
2800
Mechelen
op Mar 16
om 21:30
op Mar 17
om 21:30
op Mar 18
om 21:30
op Mar 19
om 21:30
op Mar 20
om 21:30
om 21:30
op Mar 17
om 21:30
op Mar 18
om 21:30
op Mar 19
om 21:30
op Mar 20
om 21:30
tel: +320477796876
email: cieparallax@skynet.be
12 €
10 euro VVK - 9 euro Facebook-Fans
20 jaar na de val van de Muur heeft Berlijn op Cie. Parallax een onuitwisbare indruk gemaakt. De drang naar artistieke expressie, de beeldenstroom van Street Art, het koortsig zoeken naar creatief ondernemerschap, het in stand houden van de ?tegencultuur? (?punk? en ?alternatief? zijn niet alleen maar modeverschijnselen)
Het zijn zaken die de stad een energie verlenen waaraan niet te ontsnappen valt.
Onder invloed van die energie, die beeldenstroom, is Cie. Parallax op zoek gegaan naar de inhoud van hun nieuwste productie.
Globalisme, consumptiecultuur, kunst als verkoopsmiddel, maar ook het zoeken naar een eigen identiteit, een unieke persoonlijkheid... Alle ergernissen (klein en groot) van het leven in een dolgedraaide wereld vol uiterlijk vertoon en reclame zijn ze gaan catalogeren. De woorden van mensen als Dave Eggers, Douglas Coupland, Yves Petry, Peter Händke, DBC Pierre, Brett Easton Ellis,... Maar ook de punk van eind 70?er jaren, de hedendaagse vesplintering van stijlen en sub-stijlen in de popmuziek, de dagelijkse stroom van reclame op TV en in het straatbeeld, nieuwsbeelden, opgeklopte lucht als nieuwsitems, nieuwe en oude netwerken, Facebook, Netlog, I-pod, I-phone, communicatie om de communicatie...alles teruggebracht tot een woordenstroom.
Een nieuwe productie; "Connecting People"
"Connecting People" is te bekijken als een tirade tegen de Westerse consumptiecultuur waarin iedereen van elkaar en van zichzelf vervreemd, maar waarin iedereen blijft meedraaien. Ook Cie. Parallax.
Dit stuk speelt zich af in de stedelijke, geglobaliseerde wereld en stelt de vraag hoe we aan haar dwingende kracht kunnen ontsnappen, terug naar een bron, naar betekenisvolle momenten, voorbij aan het doordenderen van de trein.
In het stuk horen we 2 mensen in het openbaar vervoer een aanklacht doen tegen alles en iedereen. In een onophoudelijke stroom schelden zij op hun verfoeilijke medemens. Alles moet eraan geloven; hun uiterlijk, hun haardracht en kleding en alles wat zij daaraan denken te kunnen aflezen. Ze strijden een verwoede strijd tegen het algemene verlies aan authenticiteit. De reis gaat over de hele wereld heen en weer, van Amerika, tot Europa tot Azië. Iedereen doen ze aan. Een reis als uitdrukking van onze fatale bestemming: we bewegen niet zelf, we worden getransporteerd als dingen. WeÂ're on a road to nowhere!
Het zijn zaken die de stad een energie verlenen waaraan niet te ontsnappen valt.
Onder invloed van die energie, die beeldenstroom, is Cie. Parallax op zoek gegaan naar de inhoud van hun nieuwste productie.
Globalisme, consumptiecultuur, kunst als verkoopsmiddel, maar ook het zoeken naar een eigen identiteit, een unieke persoonlijkheid... Alle ergernissen (klein en groot) van het leven in een dolgedraaide wereld vol uiterlijk vertoon en reclame zijn ze gaan catalogeren. De woorden van mensen als Dave Eggers, Douglas Coupland, Yves Petry, Peter Händke, DBC Pierre, Brett Easton Ellis,... Maar ook de punk van eind 70?er jaren, de hedendaagse vesplintering van stijlen en sub-stijlen in de popmuziek, de dagelijkse stroom van reclame op TV en in het straatbeeld, nieuwsbeelden, opgeklopte lucht als nieuwsitems, nieuwe en oude netwerken, Facebook, Netlog, I-pod, I-phone, communicatie om de communicatie...alles teruggebracht tot een woordenstroom.
Een nieuwe productie; "Connecting People"
"Connecting People" is te bekijken als een tirade tegen de Westerse consumptiecultuur waarin iedereen van elkaar en van zichzelf vervreemd, maar waarin iedereen blijft meedraaien. Ook Cie. Parallax.
Dit stuk speelt zich af in de stedelijke, geglobaliseerde wereld en stelt de vraag hoe we aan haar dwingende kracht kunnen ontsnappen, terug naar een bron, naar betekenisvolle momenten, voorbij aan het doordenderen van de trein.
In het stuk horen we 2 mensen in het openbaar vervoer een aanklacht doen tegen alles en iedereen. In een onophoudelijke stroom schelden zij op hun verfoeilijke medemens. Alles moet eraan geloven; hun uiterlijk, hun haardracht en kleding en alles wat zij daaraan denken te kunnen aflezen. Ze strijden een verwoede strijd tegen het algemene verlies aan authenticiteit. De reis gaat over de hele wereld heen en weer, van Amerika, tot Europa tot Azië. Iedereen doen ze aan. Een reis als uitdrukking van onze fatale bestemming: we bewegen niet zelf, we worden getransporteerd als dingen. WeÂ're on a road to nowhere!
